Apel posiłkowy w kamieniołomie, zdjęcie SS 1942
(NIOD Amsterdam)

Obóz koncentracyjny oznacza dla więźniów miejsce ciągłego zagrożenia życia. Codzienność w obozie jest nieludzka. Więźniów upokarza się i gnębi. Muszą pracować do wyczerpania. Wielu z nich umiera z wycieńczenia. SS tworzy w obozie porządek terroru i przemocy. Próbuje również wykorzystywać dla swoich celów przeciwieństwa między więźniami o podłożu politycznym, narodowym, społecznym i kulturalnym.

W latach 1938-1945 więzi się w obozie koncentracyjnym Flossenbürg i w jego podobozach około 84.000 mężczyzn i 16.000 kobiet z przeszło 30 krajów.


Każdy więzień musi nosić ubranie więźnia z numerem i kolorowym trójkątem.

Z biegiem wojny warunki życiowe więźniów pogarszają się drastycznie. Liczba wypadków, chorych i zmarłych wzrasta. Coraz częściej wyznacznikiem szansy przeżycia stanowi przydatność do pracy więźnia. Od końca 1943 roku przybywają do Flossenbürga duże transporty. Obóz główny jest przepełniony. Wielu więźniów kieruje się do podobozów. Najważniejszym pytaniem więźnia staje się kwestia: »Jak przeżyję następny dzień?«


Wstecz «» Dalej