Obóz w Rabstein (dziś. Rabstejn, Czechy), październik 1944 (prywatne zbiory)

Podobnie jak w innych obozach, obóz we Flossenbürgu staje się począwszy od 1942 r. centralą szeroko rozwiniętego systemu obozowego. Prawie 90 podobozów rozciąga się od Würzburga po Pragę i od północnej Saksonii aż po dolną Bawarię. W 25 podobozach więzione są kobiety. Warunki pracy i szanse przeżycia w obozach skrajnie się od siebie różnią.

Komendantura Flossenbürga oddaje do dyspozycji zakładom pracy i instytucjom SS więźniów i jest odpowiedzialna za ich nadzór. Zarządza również miesięcznymi płatnościami za przymusową pracę więźniów. Na początku zawód decyduje o skierowaniu do określonego podobozu. Pod koniec wojny SS dowolnie przerzuca więźniów między obozem głównym i podobozami.


Instytucje cywilne i zakłady uczestniczą przy budowie większości podobozów. Społeczność miejscowa po raz pierwszy konfrontuje się z więźniami obozu koncentracyjnego. Często jeńcy wojenni i robotnicy przymusowi pomagają więźniom. W pojedynczych przypadkach również Niemcy organizują racje żywnościowe dla więźniów lub przekazują potajemnie listy do ich rodzin. Ciężka praca i złe warunki żywieniowe odbijają się na codzienności. Wielu więźniów próbuje ucieczki, bez sukcesu.

» Interaktywna mapa podobozów


Wstecz «» Dalej