Budowa skrzydeł we Flossenbürgu, zdjęcie z albumu zakładu Messerschmitt, ok. 1943 r.

Obóz koncentracyjny Flossenbürg bardzo szybko staje się ważnym czynnikiem gospodarczym w regionie. Jedne zakłady dostarczają do obozu towary, inne wypożyczają więźniów do różnych robót.

Od 1942 r. tylko niewielu dostawców przemysłu zbrojeniowego ma prawo wykorzystywać siłę roboczą więźniów. Na początku 1943 roku zakłady Messerschmitt z Regensburga przenoszą część produkcji do Flossenbürga.

Od 1942 r. zakłady regionalne, usługodawcy, jak i osoby prywatne składają zapotrzebowanie do komendantury na więźniów. Pod nadzorem i na określony czas więźniowie pracują w gospodarstwach rolnych i wykonują prace rzemieślnicze.


Od 1942 r. władze Niemiec nastawiają się na długą wojnę. W lutym 1942 roku SS zakłada Główny Urząd Gospodarczo-Administracyjny (WVHA). Ten centralny punkt zarządzania ma gwarantować wykorzystywanie więźniów tylko w przemyśle zbrojeniowym. Wiele zakładów przenosi swoje produkcje do obozów koncentracyjnych. W roku 1943 Flossenbürg staje się miejscem przemysłu zbrojeniowego. Na terenie kamieniołomu więźniowie muszą produkować i montować części do samolotu myśliwego Me 109.

Pod koniec wojny w zakładach Messerschmitta pracuje ponad 5000 więźniów. Prace w kamieniołomie zostają zawieszone.

Wstecz «» Dalej